Ekologia a hodowla zwierząt futerkowych

Przedmiotem badań ekologii są relacje między organizmami żywymi a otaczającym je środowiskiem. Jest to punkt wyjścia do zrozumienia zasad funkcjonowania przyrody, jako środowiska życia człowieka.

Określenie „ekologia” bywa używane w języku potocznym w szerokim i często nieprecyzyjnym znaczeniowo sensie, odnosząc się do problemów ochrony środowiska, do działalności społecznej na rzecz tej ochrony, czy do teoretycznych podstaw takich działań (filozofia ekologiczna).

Pełniejszym ujęciem zagadnienia relacji człowieka z przyrodą wydaje się być podejście nie z punktu widzenia ekologii (poznanie i zrozumienie procesów łączących elementy tej przyrody), ale z perspektywy zrównoważonego rozwoju.

Zrównoważony rozwój to „rozwój, który zaspokaja potrzeby obecne, nie zagrażając możliwościom zaspokojenia potrzeb przyszłych pokoleń” (Definicja na podst. Raportu WCED (the World Commission on Environment and Development) z 1987 r. – "Nasza Wspólna Przyszłość" (Our Common Future).

Zrównoważony rozwój można przedstawić jako wynikową trzech składowych: środowiskaspołeczeństwa i ekonomii. Relacje między tymi składowymi możemy określić w następujący sposób:

  • czy są wykonalne (relacja między środowiskiem a ekonomią)

  • czy są sprawiedliwe (relacja między społeczeństwem a ekonomią)

  • czy są znośne (relacja między społeczeństwem a środowiskiem)

  • a wspólną częścią tych relacji jest właśnie zrównoważenie.

Na hodowlę zwierząt futerkowych we współczesnym świecie, także można spojrzeć z trzech perspektyw uwzględniających zagadnienia zrównoważonego rozwoju i dostrzec pozytywne aspekty funkcjonowania tej branży:

  1. Perspektywa środowiskowa (ochrony środowiska)

    • Hodując zwierzęta fermowe chronimy wolnożyjące;

    • Skóry zwierząt futerkowych to produkt naturalny, podlegający biodegradacji po zużyciu;

    • W hodowli wykorzystuje się duże ilości produktów, które w innych okolicznościach stanowiłyby kosztowne do likwidacji odpady.

  2. Perspektywa ekonomiczna (efektywności ekonomicznej);

    • Hodowla zwierząt futerkowych jest branżą rolnictwa, która nie obciąża budżetu państwa, a wręcz przeciwnie, przynosi bezpośrednie wpływy w postaci podatków, a także w formie tworzenia miejsc pracy i rozwoju infrastruktury lokalnej

  3. Perspektywa społeczna (postrzeganie i akceptacja hodowli przez opinię społeczną).

    • Zwierzęta mają zapewnione odpowiednie warunki utrzymania; jest to podstawowy warunek opłacalności hodowli

    • Cały czas prowadzi się w tym kierunku badania i ich wyniki wprowadza się do praktyki;

 

Hodowla zwierząt futerkowych jest więc przykładem wskazującym, że możliwe jest połączenie zagadnień ochrony środowiska, efektywności ekonomicznej i akceptacji społecznej i uzyskanie znacznego wspólnego obszaru dla tych trzech składowych.  

Wróć