Rola hodowli mięsożernych zwierząt futerkowych w utylizacji ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego

Uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego (UPPZ ) oznaczają całe zwierzęta martwe lub ich części, produkty pochodzenia zwierzęcego lub inne produkty otrzymane ze zwierząt, nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi. UPPZ klasyfikowane są w specjalnych kategoriach: kat.I, kat.II, kat.III, które nakreślają poziom stworzonego zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt:

- kategoria I to produkty o wysokim ryzyku - padłe zwierzęta z przyczyn znanych lub nieznanych. Należy je bezwzględnie zniszczyć, gdyż istnieje duże niebezpieczeństwo roznoszenia groźnych chorób, ryzyko związane z prionami (białkowe cząsteczki zakaźne), stosowaniem substancji niedozwolonych lub substancji skażających środowisko.

- kategoria II to odpady, które nadają się do przerobu na mączkę czy nawóz organiczny. Do tej kategorii zaliczane są odpady pochodzenia zwierzęcego (najczęściej drobiowe i rybne), powstałe np. przy produkcji wędlin.

- kategoria III to uboczne produkty, które nie stanowią zagrożenia dla ludzi i środowiska. Są to produkty wykorzystywane przez firmy utylizacyjne do produkcji np. karmy dla zwierząt i mączek mięsno-kostnych.

Godna uwagi jest znacząca rola ferm jako ogniwa gospodarki rolnej wykorzystującego uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego, w szczególności te z ubojni drobiu. Roczne spożycie mięsa drobiowego w Polsce to średnio 25 kg mięsa przypadające na jednego mieszkańca. Taka sama masa stanowi niejadalne produkty drobiowe, które trzeba zagospodarować: albo poddać procesowi utylizacji, co wiąże się z dodatkowymi kosztami i wzrostem ceny mięsa drobiowego, bądź przeznaczyć na karmę dla zwierząt futerkowych, co pozwoli utrzymać niską cenę mięsa drobiowego i zapewni naturalny sposób utylizacji ubocznych produktów. Żywienie mięsożernych zwierząt futerkowych opiera się na dostarczaniu w pożywieniu ok. 80% produktów pochodzenia zwierzęcego. W ten sposób zagospodarowane są ogromne ilości UPPZ. Jak wynika z raportu opisującego „wpływ ekonomiczny branży hodowli zwierząt futerkowych na gospodarkę Polski” wykonanego przez PwC w roku 2014 polskie fermy mięsożernych zwierząt futerkowych przetwarzają na karmę nawet 400 tysięcy ton ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego kategorii II i III. Jest to ponad 40 % całkowitej masy wytwarzanych produktów tych kategorii w naszym kraju. Istotnie podobne doniesienia podaje Główny Inspektorat Weterynarii - w roku 2013 wytworzono w sumie około 822 tys. ton ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego II i III kategorii, z czego ponad 1/3 trafiła do hodowców mięsożernych zwierząt futerkowych.

Biorąc pod uwagę wyżej wymienione fakty, hodowla zwierząt futerkowych służy nam wszystkim; mamy niską cenę mięsa drobiowego, chronimy środowisko poprzez naturalny proces utylizacji ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego (nie ma konieczności przemysłowej utylizacji UPPZ z ubojni), a dodatkowo możemy uzyskać naturalne skóry futerkowe, będące wysoce wartościowym i poszukiwanym produktem eksportowym. 

Wróć